23 Ekim 2016 Pazar

Gelme Bana! | Bir Anlatı

Durmadan yürüyordum. Zihnimi yoran, kafama ağır gelen düşüncelerle durmadan ilerliyordum. Yol bitmek bilmiyordu sanki. Döndüm, arkama baktım. Sanki hiç yol almamıştım. Oysa saatlerdir yürüyordum ben, hatta koşuyordum adeta. Evet, yalnızlığıma koşuyordum. Orada, bir yerlerde beni bekliyordu, biliyordum. Etrafımdaki onlarca sahte yüzden kaçarak, yapmacık gülümsemelere aldırmayarak yalnızlığıma doğru yol alıyordum.

Durdum…

Şimdi yalnızlığımla karşı karşıya gelmiştim.

Ne o beni sevinçle karşıladı, ne de ben onu gördüğüme sevindim. Neden böyle oldu ki? Onca zamandır ona doğru koşan ben değil miydim?

Baktı…

Gözlerini gözlerime dikti.

‘Sen bana hiç koşmadın ki!’ dedi. ‘Sen bana hiç gelmedin, gelemezdim. Bana doğru koştuğunu düşünürken bile O’nu yanında getirmişsin!’ deyiverdi.

Anlamadım…

‘Yüreğine bak!’ dedi.

‘Yüreğine aldığın ve geldiğin yerde bırakmaya bile kıyamadığın O’nunla, nasıl olurda bana, yalnızlığına koşabilirsin!?’ diye sordu, gözlerin ufak ufak yaşlar süzülürken.

Sonra…

‘Gelme bana!’ dedi.

‘Bana hiç uğrama. Ben gerektiğinde olurum yanında; ama sen benim yanımda durma!’ dedi. ‘O’ varken yüreğimde, kalamazmışım yalnızlığımla ve yüreğimde onunla koşamazmışım yalnızlığıma…


***
Bugün biraz değişiklik yapıp, yazdığım bir anlatıyı paylaşmak istedim. Yorumlarınızı sabırsızlıkla bekliyorum.... :)

10 yorum:

  1. Derin bir yazı olmuş efendim, düşündürücü, kaleminize sağlık :)

    YanıtlaSil
  2. Çok beğendim.İyi geldi hatta.. Kalemine sağlık..

    YanıtlaSil
  3. Faydalı ve Akıcı yazınız için teşekkür ederim, blogumu izlemeye alırsanız sevinirim http://hastaliktakip.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz icin ben tesekkur ederim. Elbette :)

      Sil
  4. "Evet, yalnızlığıma koşuyordum. Orada, bir yerlerde beni bekliyordu, biliyordum."

    Bazen bizi en iyi anlayan, bize en çok kulak veren yalnızlığımızdır. Bu yüzden yazarken dünyadan uzaklaşır o eski dostun kapısını çalarız bize ilhamını sunması için.

    Nermin Hanım, blogunuzu takibe başladım. Sizi de blogumu ziyarete ve beğenirseniz takibe beklerim.

    Kişisel blog adresim: http://www.gonuldendile.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Blogunuzu da elbette ziyaret edeceğim.

      Sil
  5. gelme bana bir hüzün makanın dan çalan bir türküden gelme bana bir seher vakti çalma kapımı ey yalnızlık ....sessiz kaldım .Yüreğinize kaleminize sağlık derin ve güzel bir yazı olmuş ....Sevgiler hoşgeldiniz ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Siz de bloguma hoşgeldiniz. :)

      Sil